Kwasowa erozja szkliwa – objawy i metody leczenia

Kwasowa erozja szkliwa – objawy i metody leczenia

Kwasowa erozja szkliwa jest coraz częstszym powodem uszkodzeń i ubytków zębowych, niepróchnicowego pochodzenia. To proces polegający na stopniowym osłabianiu i ścieraniu powierzchni zębów przez działanie kwasów pochodzących z diety (przede wszystkim słodkich napojów, soków i energetyków), środowiska lub problemów zdrowotnych. Jak przeciwdziałać “zmękczaniu” szkliwa i skutecznie zapobiegać postępowaniu kwasowej erozji?

Czym jest kwasowa erozja szkliwa?

Kwasowa erozja szkliwa to poważny problem stomatologiczny, który polega na stopniowym niszczeniu twardych, zmineralizowanych tkanek zębów pod wpływem długotrwałego działania kwasów pochodzenia wewnętrznego i zewnętrznego lub czynników chelatujących. W odróżnieniu od bakteryjnego pochodzenia próchnicy, kwasy oddziałują na szkliwo w sposób chemiczny, obniżając naturalne pH jamy ustnej. Pod wpływem działania kwasów dochodzi do „rozmiękczania” powierzchni szkliwa, w konsekwencji czego tkanki zmieniają swoje właściwości fizyczno-chemiczne. 

Erozja zębów niemal zawsze wiąże się ze ścieraniem ich powierzchni. Zmiękczenie szkliwa powoduje, że utrata tkanki przebiega szybciej, co może wynikać zarówno z kontaktu zębów podczas gryzienia i żucia, jak i z nieprawidłowych nawyków, takich jak zaciskanie zębów na przedmiotach czy zgrzytanie zębami. Niewłaściwe działania zapobiegawcze mogą prowadzić do znacznej utraty szkliwa, a w bardziej zaawansowanych przypadkach także zębiny, co skutkuje obniżeniem wysokości zgryzu, pogorszeniem wyglądu, nadwrażliwością zębów, a nawet problemami z miazgą zębową.

Uszkodzone szkliwo – przyczyny

Przyczyny kwasowej erozji szkliwa są różnorodne i obejmują zarówno czynniki wewnętrzne (endogenne), jak i zewnętrzne (egzogenne). Czynnikami endogennymi erozji zębów są kwasy związane z zespołami chorobowymi, takimi jak:

Potrzebujesz pomocy?
Umów się na konsultację!

Czynniki egzogenne kwasowej utraty szkliwa mają związek przede wszystkim z rodzajem spożywanego jedzenia oraz napojów, oraz dodatkowo:

Erozja szkliwa – leczenie

Leczenie erozji szkliwa zależy od stopnia uszkodzeń. W początkowych stadiach, lekarz stomatolog prawdopodobnie zaleci stosowanie past z wysoką zawartością fluoru, które wzmacniają szkliwo i zapobiegają dalszym ubytkom. Dodatkowo, 4-krotnie w roku zaleca się lakierowanie zębów preparatem fluorkowym. Gdy szkliwo jest uszkodzone, pacjent powinien korzystać ze szczoteczki o miękkim włosiu, oraz nabrać nawyku płukania zębów specjalistycznymi preparatami tuż po jedzeniu. W zaawansowanych przypadkach dentysta może zastosować materiały kompozytowe lub licówki, aby odbudować zniszczone powierzchnie zębów. Ważne jest także profilaktyka – unikanie kwaśnych pokarmów i napojów oraz prawidłowa higiena jamy ustnej, aby chronić szkliwo przed dalszą erozją.

Bibliografia

  1. https://www.nstomatologia.pl/wp-content/uploads/2023/08/ns_2023_003-009.pdf 
  2. https://www.przeglepidemiol.pzh.gov.pl/pdf-180475-101035?filename=Wystepowanie%20erozji.pdf
  3. https://www.umw.edu.pl/sites/default/files/stomatologia/files/k-fita-streszczenie.pdf
  4. http://www.dentalforum.ump.edu.pl/uploads/2015/1/89_1_43_2015.pdf